Banner 468x60
Wzbogacalniki zawiesinowe z kołami łopatkowymi
Przeróbka mechaniczna węgla – do art. przeróbka wzbogacalniki zawiesinowe
Cechą charakterystyczną wzbogacalników tego typu jest zastosowanie koła zaopatrzonego w łopatki, ściślej w kosze, służące do odprowadzania ciężkich produktów wzbogacania tonących w cieczy zawiesinowej. Koło łopatkowe jest zanurzone w skrzyni roboczej wzbogacalnika wypełnionej roboczą cieczą zawiesinową. Wzbogacalniki tego rodzaju konstruowane są jako pojedyncze, dające dwa produkty wzbogacania, lub jako trójproduktowe w układzie bliźniaczym, złożone z dwu wzbogacalników dwuproduktowych. Wzbogacalniki trójproduktowe są zasilane dwoma odrębnymi obiegami roboczej cieczy zawiesinowej, różniącymi się pomiędzy sobą gęstościami.
Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy typu Disa-1S. Na rys. 6 a przedstawiono przekrój podłużny wzbogacalników w osi ruchu wzbogacanego materiału. Skrzynia 1 w kształcie wycinka koła jest połączona z korytem roboczym 2. Koło łopatkowe 3 zanurzone w skrzyni, w swym dolnym położeniu, zamyka wylot 8 skrzyni roboczej 2. Materiał surowy (nadawa) podawany jest do koryta zasilającego 4, z którego zsuwa się na powierzchnię lustra cieczy zawiesinowej. Pływające ziarna produktu lekkiego odprowadzane są strumieniem cieczy na zewnątrz przez koryto odbiorcze 5. Odbiór produktu lekkiego jest wspomagany obrotowym odbieralnikiem 6 wyposażonym w łopatki 7. Ziarna produktu ciężkiego opadają w korycie roboczym do jego wylotu 8, a następnie do koszy 9 koła łopatkowego 3. Obracające się koło łopatkowe wynosi ziarna produktu ciężkiego i w swym górnym położeniu wysypuje je do koryta odbiorczego 10.

Rys. 1. Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy typu Disa-1S
a- schemat wzbogacalnika w przekroju podłużnym, b – wzbogacalnik Disa-1S-3200
Wzbogacalnik jest dostosowany do magnetytowej cieczy zawiesinowej. Ciecz zawiesinową doprowadza się do skrzyni 1 (rys. 6 b) przewodami 11 oraz 12 w jej dolnej części. Strumienie cieczy wpływające do skrzyni wąskimi szczelinami uniemożliwia i a osadzanie się obciążnika na jej ścianach. Niezależnie od tego ciecz zawiesinową podaje się dwoma przewodami 13, doprowadzony^ do tylnej części koryta roboczego 2, poniżej koryta zasilającego 4. Ciecz wypływająca ze szczelin tych przewodów ma poziomy kierunek przepływu, zgodny z kierunkiem ruchu ziarn produktu lekkiego. Koło łopatkowe 3 jest zawieszone na pasie gumowym 14 — tworzącym taśmę bez końca — obejmującym u góry bęben napędowy 15. Bęben napędowy jest połączony przekładnią 16 z silnikiem napędowym. Rolki 17 służą do dociskania koła łopatkowego do pasa napędowego i uniemożliwiają jego podniesienie przez pas.
Równomierny ruch koła łopatkowego w płaszczyźnie pionowej zabezpieczają rolki prowadzące 18. Bęben napędowy 15 jest ułożyskowany w pionowych prowadnicach, umożliwiających podniesienie go ku górze w przypadku stwierdzonego naciągnięcia pasa gumowego.
Łopatki koszy wynoszących 3 są wykonane z blachy dziurkowanej, umożliwiając tym samym obcieknięcie cieczy zawiesinowej z ziarn wynoszonego produktu ciężkiego. Koryto robocze, stanowiące odrębny element konstrukcyjny, jest umocowane śrubami do skrzyni wzbogacalnika. Wylot tego koryta wchodzi częściowo do wnętrza koła wynoszącego, zabezpieczając przed przedostawaniem się ziarn produktu ciężkiego do dolnej części skrzyni 1. Koryto robocze w tym typie wzbogacalnika jest zwężone o szerokości koryta odbiorczego 10 produktu ciężkiego. Wzbogacalnik opróżnia się z cieczy zawiesinowej wylotem 19, umieszczonym w najniższej części wzbogacalnika.
Wzbogacalniki Disa-1S buduje się w trzech wielkościach dla uziarnienia nadawy od 10 do 400 mm; ich dane techniczne zestawiono w tabl 8.18.

Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy typu Disa-2S.
Dwuproduktowe wzbogacalniki Disa-2S buduje się w czterech wielkościach. Wydajność ich jest większa w porównaniu z typem 1S. Wzbogacalniki te stosuje się do wzbogacania węgla; mogą być one stosowane również do wzbogacania rud. Uziarnienie kopaliny surowej kierowanej do wzbogacania może wynosić od 10 do 400 mm. Wzbogacalniki tego typu dostosowane są do pracy z magnetytową cieczą zawiesinową.

Rys. 7. Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy typu Disa-2S
a- schemat wzbogacalnika, b – wzbogacalnik Disa-2S-2000
Wzbogacalnik zawiesinowy trójproduktowy typu Disa-3S. Trójproduktowy wzbogacalnik typu 3S jest konstrukcją bliźniaczą, złożoną z dwu dwuproduktowych wzbogacalników połączonych w jedną całość po uprzednim dokonaniu koniecznych adaptacji konstrukcyjnych. Wzbogacalniki te buduje się w dwu wielkościach; są one oznaczone symbolami 3S-3200/2000 i 3S-4000/2500. Symbole cyfrowe oznaczają szerokość koryta wzbogacania głównego i koryta wzbogacania wtórnego. Wzbogacalniki pracują zasilane magnetytową cieczą zawiesinową doprowadzaną z dwu odrębnych obiegów roboczych, różniących się gęstościami tych cieczy, dostosowanymi do gęstości rozdziału w obiegu wzbogacania głównego pomiędzy Produktem lekkim a produktem przejściowym oraz w obiegu wzbogacania wtórnego pomiędzy produktem przejściowym a produktem ciężkim.
Wzbogacalniki te są przystosowane do przyjmowania nadawy o uziarnieniu od 10 do 400 mm. Dane techniczne wzbogacalnika podano w tabl. 8.19.

Wzbogacalniki zawiesinowe typu Drewboy. Wzbogacalniki zawiesinowe tego typu są dostosowane do pracy z zawiesiną magnetytową lub inną niemagnetyczną. Uziarnienie materiału surowego podawanego do wzbogacalnika może się mieścić w granicach od 6 do 1200 mm. Wzbogacalnik praktycznie nie jest wrażliwy na udział w materiale surowym ziarn produktu ciężkiego, którego zawartość może sięgać okresowo nawet do 100°/o, bez wpływu na wysoką dokładność wzbogacania. Wzbogacalnik może wzbogacać węgiel, rudy i inne kopaliny.

Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy typu Teska. Wzbogacalnik ten jest dostosowany do pracy z zawiesiną magnetytową lub ilmenitową (FeTiO3) o gęstości od 4,5 do 5,0 g/cm3. Przy wzbogacaniu węgla surowego gęstość rozdziału można regulować w granicach od 1,35 do 2,0 g/cm3, a w wyjątkowych przypadkach do 2,15 g/cm3.

Wzbogacalnik zawiesinowy dwuproduktowy systemu Krupp. Wzbogacalnik ten jest stosowany do wzbogacania węgla, rud i innych kopalin użytecznych o uziarnieniu od 6 do 400 mm. Jako obciążnik cieczy zawiesinowej stosowany jest magnetyt lub ferrosilikon.
